Ben fotoğrafın ruhu olduğuna inananlardanım; yaşanmışlıklar renkler tebessümler hepsi o anı yansıtan bir nevi enerji, bir nevi ruhtur benim için… Teknolojinin yaygınlaşması ile dünya arşiv fotoğrafçılığına boyut atlatacak diye düşündüğümüz fotoğraf makinaları canlı yayınların da ulaşılabilir hale gelmesi ile daha korkutucu bir hala geldi, En son yaşadığımız Kahramanmaraş depremi de buna tanıklık ettiğimiz en dramatik afet olarak hafızalara kazındı…
Deprem de, maden kazalarında vb. afet durumlarında insanlar Travma yaşarken bir fotoğrafçı olarak bu fotoğraf, video çekme durumu beni acayip rahatsız ediyor…
Bu kadar empatisizlik bu kadar empatinin içinde insanı germiyor da değil yani,
“Sizin için belki yıllar sonra hatırlamadığınız bir görsel, o çocuk için sürekli karşısına çıkacak ve yaşadığı o travmatik anıyı ona sürekli hatırlatacak bir tetikleyici unsur olacak” diyen Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatri Ana Bilim Dalı Öğretim üyesi Doç. Dr. Serhat Nasıroğlu, “Bu kareleri paylaşmadan önce çocukların ruh sağlığının daha sonra olumsuz etkilenebileceğini düşünerek, daha hassas davranılmalı ve paylaşılmamalı diye düşünüyorum” şeklinde uyarıda bulundu.
Enkazın içinden çıkarılan bir çocuğu ambulansa teslim etmeden önce canlı yayın açan bir görevlinin yapmaya çalıştığı masum bir hareket mi? Yoksa o enganemin içinde bir art niyet mi çözemiyorum…
Bakın bu çocuğu ben kurtardım kahraman oldum mu?
Yoksa; Bakın enkazdan bir canlı daha çıktı? Umut bitmedi mi?
O görseli paylaşılan çocuğu düşünün, ailesinden herkesi kaybetmiş bir tek kendi sağ kalmış… Hayatını kurmuş büyümüş ve her şeyi unutmuş…
Seneler geçiyor ama Kahramanmaraş depreminin yüzü olmuş, her sene o gün kendi çocukluğunu görüyor ve yaşadığı duygusal Travmayı hayal edebiliyor musunuz?
Ülkemizin en büyük sorunu üretmekten ziyade tüketmek olduğu için fotoğrafları da, değerleri de, insani boyutu da tüketiyoruz…
Afetin boyutu ne olursa olsan birlik olmayı, tek yürek olmayı başaran bu millet, ne zaman empati yapmayı öğrenecek bilmiyorum…
















Okadar haklisiniz ki sadece haberciler degil oraya gosteris icin giden fenomen kesim var ki icler acısı...