İlçeye bağlı Taşlıca köyünde yaşayan 76 yaşındaki Şükrü Şahin, namıdiğer "Keleş Dayı", çocuk yaşta başlayan zorlu yaşam hikâyesini kaval sesiyle birleştirerek Türkiye'nin dört bir yanına ulaştırıyor. Telefonla kendisini arayan vatandaşlara kaval çalan Şahin hem gurbet hasretini dindiriyor hem de yöresel ezgilerin yaşatılmasına katkı sağlıyor.
"Kaval çalmayı kendi kendime öğrendim"
Kaval çalmaya 12 yaşında başladığını belirten Şükrü Şahin, bu sürecin hayatındaki zorluklarla şekillendiğini söyledi. Küçük yaşlarda anne ve babasını kaybettiğini ifade eden Şahin, "Bu kavalı kendi kendime öğrendim. Çocukken hem merak vardı hem de içimde bir dert Anam babam yoktu, ben de içimdeki duygularla öğrendim" dedi.
Kavalın yalnızca bir müzik aleti olmadığını vurgulayan Şahin, bu sanatın duyguyla icra edilebileceğini dile getirerek, "Bu işi herkes yapamaz. İçinde dert olacak. O duygu olmadan kaval çalınmaz" diye konuştu.
"Arayanlara yöresine göre çalıyorum"
Gece saatlerinde dahi kaval çaldığını belirten Şahin, müziğin kendisi için bir tür terapi olduğunu ifade etti. Şahin, "Gece 1'de kalkıp çalarım. Bu benim derdimi alıyor. Yoksa insan içinden patlar. İstanbul'dan, Tokat'tan arayan çok oluyor. Türkiye'nin her yerinden arıyorlar. Arayanlara yöresine göre ne isterlerse çalmaya çalışıyorum" dedi.
"Genelde yayla havaları istiyoruz"
Şahin'i zaman zaman ziyaret eden köy sakinlerinden Hamit Arslan ise Taşlıca köyünde yapılan buluşmaların müzik ve sohbetle geçtiğini söyledi. Arslan, "Yanına gidiyoruz, oturup kaval dinliyoruz, sohbet ediyoruz. Bir günümüz böyle geçiyor. Genelde yayla havalarını istiyoruz. Koyun Sulama Havası, Keltepe'nin Taşları gibi ezgileri dinliyoruz" ifadelerini kullandı.
"Kaval çalmayı kendi kendime öğrendim"
Kaval çalmaya 12 yaşında başladığını belirten Şükrü Şahin, bu sürecin hayatındaki zorluklarla şekillendiğini söyledi. Küçük yaşlarda anne ve babasını kaybettiğini ifade eden Şahin, "Bu kavalı kendi kendime öğrendim. Çocukken hem merak vardı hem de içimde bir dert Anam babam yoktu, ben de içimdeki duygularla öğrendim" dedi.
Kavalın yalnızca bir müzik aleti olmadığını vurgulayan Şahin, bu sanatın duyguyla icra edilebileceğini dile getirerek, "Bu işi herkes yapamaz. İçinde dert olacak. O duygu olmadan kaval çalınmaz" diye konuştu.
"Arayanlara yöresine göre çalıyorum"
Gece saatlerinde dahi kaval çaldığını belirten Şahin, müziğin kendisi için bir tür terapi olduğunu ifade etti. Şahin, "Gece 1'de kalkıp çalarım. Bu benim derdimi alıyor. Yoksa insan içinden patlar. İstanbul'dan, Tokat'tan arayan çok oluyor. Türkiye'nin her yerinden arıyorlar. Arayanlara yöresine göre ne isterlerse çalmaya çalışıyorum" dedi.
"Genelde yayla havaları istiyoruz"
Şahin'i zaman zaman ziyaret eden köy sakinlerinden Hamit Arslan ise Taşlıca köyünde yapılan buluşmaların müzik ve sohbetle geçtiğini söyledi. Arslan, "Yanına gidiyoruz, oturup kaval dinliyoruz, sohbet ediyoruz. Bir günümüz böyle geçiyor. Genelde yayla havalarını istiyoruz. Koyun Sulama Havası, Keltepe'nin Taşları gibi ezgileri dinliyoruz" ifadelerini kullandı.
